Οι μαθητές της Γ΄τάξης του γυμνασίου μας με απαγγελίες, δρώμενα και μουσικές επετειακές αναφορές κατάφεραν να αποδώσουν τη σημασία της εξέγερσης του πολυτεχνείου το 1973.Υπεύθυνες καθηγήτριες για την οργάνωση και τον συντονισμό των μαθητών : Πλακοτάρη Αθανασία ,Παπαδοπούλου Ευαγγελία. Υπεύθυνη καθηγήτρια μικροφωνικής :Γκίντερ Ήρα.Καλλιτεχνική συμμετοχή στο μουσικό μέρος ο καθηγητής : Αμοιρίδης Κωστής και η καθηγήτρια Τσαγκαλίδου Λένα.
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973 αποτέλεσε κορυφαία αντιδικτατορική εκδήλωση και την πρώτη πράξη στην πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών, η οποία από τις 21 Απριλίου 1967 είχε επιβληθεί στη χώρα.Η εξέγερση που ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου επρόκειτο να αποτελέσει την σημαντικότερη και μαζικότερη από όλες τις αντιδικτατορικές εκδηλώσεις.Η δικτατορία κατέρρευσε στις 23 Ιουλίου του 1974.
Ας αφήσουμε την ποιήτρια Λένα Παππά να μάς το πει με το δικό της μοναδικό τρόπο σε ένα ποίημα που αφιερώνει στους σκοτωμένους σπουδαστές του Νοεμβρίου του 1973.
Μάτια κλειδωμένα, χέρια παγωμένα
κείτεται
-δεκοχτώ χρονώ ήτανε δεν ήτανε-
για να έχω εγώ πουλιά-φτερά στα χέρια μου,
και συ στο σπιτάκι σου,
μια γλάστρα με βασιλικό στο πεζουλάκι
και τα παιδιά μας ξένοιαστα να χτίζουνε το μέλλον.
Η μάνα του τον περιμένει και δεν έρχεται,
η άνοιξή του παίζει και δεν τηνε ξέρει πια.
Στις φλέβες του αίμα σταματημένο και πικρό,
γυαλί σπασμένο ο κόσμος, σωριασμένο πάνω του.
Για να έχω εγώ τον άσπρο μου ύπνο
Και συ γαρίφαλο χαμόγελο στο στόμα σου,
για να ‘χουν τα παιδιά μας το δικό τους ήλιο…
